o mnie / about me / sobre mí

ENGLISH / ESPANOL

Początki i korzenie

Przyszedłem na świat w 1976 roku w Bydgoszczy, jako syn Grażyny (farmaceutki) i Mariana Sajny (fizyka, byłego dyrektora VI LO w Bydgoszczy oraz Wydziału Edukacji i Sportu Urzędu Miasta Bydgoszczy).

Poszukiwania korzeni mojej rodziny prowadzą do Wielkopolski, gdzie znajduje się kolebka szlacheckiego rodu Kunowskich h. Nałęcz, wywodzącego się z rodu Nałęczów – średniowiecznych możnowładców wielkopolskich. W okresie Rzeczpospolitej Obojga Narodów moi przodkowie działali też na terenie Wielkiego Księstwa Litewskiego, służyli polskim królom, walcząc m.in. w husarii, lecz w drugiej połowie XVII w. odnaleźli swoje nowe miejsce – prawdopodobnie wskutek prześladowań protestantów po potopie szwedzkim – w Brandenburgii. W nowych realiach pastor ewangelicki Samuel Kunowsky przedłużył ród moich przodków, którzy w czwartym pokoleniu po emigracji uzyskali indygenat, zaś w piątym – pruskie szlachectwo (jako pierwszy, w 1818 r., Otto Friedrich W. von Kunowski – z nowym herbem, w którego centrum znalazł się symbol herbu Nałęcz). W rodzie osiadłym w Królestwie Prus (jedna z rodzin w XIX w. wyemigrowała do Argentyny i Chile) znaleźli się pruscy oficerowie (w tym generałowie), wysocy urzędnicy, ale także artyści (np. znana fotograf-portrecistka Wanda von Debschitz-Kunowski) czy cenieni prawnicy, wśród których był znany obywatel XIX-wiecznego Berlina Georg Karl Friedrich Kunowsky, m.in. astronom, na cześć którego nazwano dwa kratery – na Księżycu i Marsie.

Koligacje małżeńskie Kunowskich wiążą mnie też m.in. z rodziną Tepper von Trzeboń-Ferguson, której wieloczłonowe nazwisko pochodzi od rodziny znanych handlowców wielkopolskich i najbogatszych bankierów warszawskich z czasów króla Stanisława Augusta Poniatowskiego oraz jednego z majątków (Trzeboń), gdzie w szlacheckim dworku wychowywał się mój dziadek przed II wojną światową. Wcześniejsze i dalsze koligacje wiążą mnie też m.in. z rodami von Langenn, von Hertzberg, von Lehmann, von Bethe czy ze znanymi naukowcami – przyrodnikami Gerdem Heinrichem i jego synem Berndem (profesorem amerykańskich uniwersytetów, stypendystą m.in. Harvardu) itd.

Choć ród Kunowskich został zdominowany przez protestantów, wskutek małżeństwa mojego dziadka (który w wyniku pewnych okoliczności, sięgających czasów wojennych, miał urzędowe nazwisko Sajna, a nie Kunowski), moim „prawujem”, czyli bratem babci, był rzymskokatolicki biskup włocławski Jan Zaręba – uczestnik Soboru Watykańskiego II. Te rodzinne tradycje różnych Kościołów chrześcijańskich, ale też ekumeniczne dziedzictwo św. Jana Pawła II oraz własne refleksje skłaniają mnie do popierania idei ekumenizmu.

Przychodząc na świat 25 lipca, a więc w dzień patrona Hiszpanii – św. Jakuba Starszego (hiszp. Santiago el Mayor), w sposób symboliczny związany zostałem z tym iberyjskim krajem, co zresztą znalazło potem wyraz w moim życiu naukowym. Najpierw jednak, w wieku pięciu lat, rozpocząłem naukę w szkole podstawowej, by jeszcze przed osiemnastymi urodzinami zdać egzamin maturalny (z jęz. polskiego, jęz. francuskiego i biologii) w jednym z najlepszych liceów w Polsce – VI LO w Bydgoszczy.

Studia, początki zawodowe i doświadczenia dziennikarskie

Po ukończeniu liceum zdobyłem m.in. dyplom studium dziennikarstwa i public relations, certyfikat języka katalońskiego (wystawiony przez La Generalitat de Catalunya w Barcelonie), licencjat z języka hiszpańskiego oraz tytuł magistra dziennikarstwa Uniwersytetu Warszawskiego.

Pracowałem jako tłumacz oraz lektor języka hiszpańskiego, pilot wycieczek krajowych i zagranicznych, dyrektor ds. współpracy międzynarodowej w jednej z warszawskich firm, działających w obszarze polsko-hiszpańskich relacji biznesowych itd.

W wieku 20 lat zadebiutowałem jako felietonista w TVP Bydgoszcz, a przygodę z prasą zaczynałem od współpracy z czasopismem młodzieżowym „Pod Wiatr”, skierowanym do ośrodków polonijnych na całym świecie. Publikowałem m.in. reportaże z Hiszpanii i innych krajów, artykuły publicystyczne i inne teksty. Mój reportaż z Hiszpanii ukazał się też w bydgoskiej „GW”, z którą współpracowałem w 2000 roku, pisząc głównie do działu kulturalnego i dodatku „Co jest grane?”. Pisałem również o międzynarodowych misjach gospodarczych (m.in. do Hiszpanii czy Portugalii) do ogólnopolskiego dziennika „Puls Biznesu”, ale też o międzynarodowej współpracy naukowej do akademickiego „Forum UKW”, w którym pojawił się m.in. mój reportaż z Kolumbii.

W 2017 roku artykuł mojego autorstwa, pt. „Zielone igrzyska”, ukazał się w „Magazynie Olimpijskim” – oficjalnym czasopiśmie PKOl-u (nr 2 (119) lipiec 2017). 

Doktorat i praca na uczelni

W maju 2005 roku Rada Wydziału Dziennikarstwa i Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego nadała mi stopień doktora nauk humanistycznych w zakresie nauk o polityce – na podstawie pracy pt. „Prasa hiszpańska i jej rola w kształtowaniu nowoczesnych regionalizmów” (promotor: prof. dr hab. Bartłomiej Golka).

Wkrótce, tj. od października 2005 roku, zostałem zatrudniony, jako adiunkt, w nowo powstałym Uniwersytecie Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy – najpierw w Instytucie Nauk Politycznych, a od października 2011 roku w Katedrze Dziennikarstwa i Komunikacji Społecznej. Prowadziłem wykłady i inne zajęcia na różnych kierunkach studiów, takich jak politologia, stosunki międzynarodowe (też na KPSW w Bydgoszczy) czy humanistyka drugiej generacji, lecz przede wszystkim pracuję dydaktycznie na kierunku dziennikarstwo i komunikacja społeczna.

Wygłaszałem także gościnne wykłady na uczelniach zagranicznych: w Universidad de Granada (Hiszpania, IV 2008) i Kadir Has Üniversitesi w Stambule (Turcja, XI 2012).

W latach 2006-2016 byłem koordynatorem unijnego programu wymiany studenckiej i akademickiej Erasmus/Erasmus+ (w jednostkach UKW, w których byłem zatrudniony).

Habilitacja

W styczniu 2014 roku złożyłem do Centralnej Komisji ds. Stopni i Tytułów wniosek o otwarcie postępowania habilitacyjnego. Uzyskałem same pozytywne recenzje autorstwa trojga profesorów zwyczajnych z różnych ośrodków naukowych w Polsce, tj. Uniwersytetu Warszawskiego, Uniwersytetu Wrocławskiego i UMK w Toruniu, lecz mimo to, po przeprowadzeniu postępowania z wielokrotnym naruszeniem przepisów prawa, jednostka prowadząca postępowanie, tj. WPiSM UMK w Toruniu, przyjęła uchwałę o odmowie przyznania mi stopnia doktora habilitowanego, podając uzasadnienie oparte wyraźnie na manipulacjach ze strony jednego z profesorów. Złożyłem odwołanie do Centralnej Komisji ds. Stopni i Tytułów, która w grudniu 2016 r. podjęła jednomyślnie decyzję o uchyleniu uchwały WPiSM UMK i przekazaniu postępowania do innej jednostki naukowej.

21 IX 2017 r. Rada Instytutu Politologii (Wydział Nauk Społecznych) Uniwersytetu Wrocławskiego przyjęła jednomyślnie uchwałę o nadaniu mi stopnia doktora habilitowanego w dziedzinie nauk społecznych, w dyscyplinie nauk o polityce, w specjalności komunikowanie polityczne. Moim głównym osiągnięciem habilitacyjnym była monografia pt. „Media w Hispanoameryce w perspektywie komunikowania globalnego” (Bydgoszcz 2013).

Funkcje kierownicze na uczelni

Wkrótce po uzyskaniu habilitacji, tj. od listopada 2017 r. pełniłem funkcję kierownika Katedry Dziennikarstwa, Nowych Mediów i Komunikacji Społecznej UKW w Bydgoszczy, a od stycznia 2018 r. kierowałem też nowo powstałym – w ramach tejże Katedry – Zakładem Komunikowania Politycznego i Badań nad Mediami. Od listopada 2018 r. pełniłem też funkcję uczelnianego koordynatora dyscypliny naukowej pn. nauki o komunikacji społecznej i mediach (wg. nowej klasyfikacji dziedzin i dyscyplin naukowych MNiSW z 2018 r.), by 1 października 2019 r. objąć stanowisko dyrektora Instytutu Komunikacji Społecznej i Mediów UKW, powstałego w ramach restrukturyzacji uczelni. Od kwietnia 2019 r. zatrudniony jestem w UKW na stanowisku profesora uczelni (zgodnie z nomenklaturą ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce), kierując także Katedrą Dziennikarstwa i Badań nad Mediami we wspomnianym wyżej Instytucie.

Działalność naukowa – organizacje międzynarodowe i krajowe

Jestem członkiem kilku międzynarodowych, krajowych i lokalnych organizacji naukowych: International Environmental Communication Association (jako founding member, theieca.org), European Communication Research and Education Association (ECREA, ecrea.eu), Polskiego Towarzystwa Komunikacji Społecznej (PTKS, ptks.pl), bydgoskiego oddziału Polskiego Towarzystwa Nauk Politycznych, Bydgoskiego Towarzystwa Naukowego (w zarządzie, jako sekretarz generalny, w l. 2008-2012) oraz Stowarzyszenia Etyki Słowa (jako wiceprezes od 2012 r.).

Będąc w latach 2006-2019 członkiem International Association for Media and Communication Research (IAMCR), uczestniczyłem, jako prelegent, w kongresach tego międzynarodowego stowarzyszenia, organizowanych w: siedzibie UNESCO w Paryżu (2007), Universidad Nacional Autónoma de México w stolicy Meksyku (2009), Universidade do Minho w portugalskiej Bradze (2010), Dublin City University w Irlandii (2013) oraz Université du Québec à Montréal w Kanadzie (2015). W 2010 roku zostałem przyjęty do latynoamerykańskiego stowarzyszenia badaczy komunikowania ALAIC, by uczestniczyć w roli obserwatora w jego kongresie w Bogocie (Kolumbia, 2010), organizowanym we współpracy z Pontificia Universidad Javeriana. Brałem udział także, jako prelegent, m.in. w konferencji ECREA i Hiszpańskiego Stowarzyszenia Badań nad Komunikowaniem (AE-IC) w Universidad de Málaga, Hiszpania (2017), ale też w konwencjach Polskiego Towarzystwa Studiów Międzynarodowych (Wrocław 2014, Kraków 2017) i w wielu innych konferencjach naukowych. Byłem też m.in. przewodniczącym komitetu organizacyjnego międzynarodowej konferencji naukowej pt. „The Future of Media, Mediatization, Journalism and Communication” (Bydgoszcz, 7-8 maja 2019 r.).

Zainteresowania naukowe i publikacje

Moje zainteresowania naukowe mają charakter interdyscyplinarny – na styku medioznawstwa, politologii i stosunków międzynarodowych. Zajmuję się problemami komunikowania masowego, politycznego, międzynarodowego oraz globalnego, w tym systemami medialnymi, ale także wybranymi problemami reklamy i promocji.

Jako pierwszy polski naukowiec napisałem książki nt. mediów w Hiszpanii (2006) oraz w Hispanoameryce (2013) – w perspektywie medioznawczo-politologicznej, wprowadzając do nauki m.in. koncepcję dualnego systemu komunikowania globalnego oraz termin „komunikowanie kwantowe”, związany ze zjawiskiem rozwoju nowych mediów, gł. Internetu. Badam takie problemy, jak media i konflikty, media i środowisko, a także pluralizm globalny, dotyczący zwłaszcza problemów ekologicznych czy igrzysk olimpijskich – jako globalnych tematów medialnych w szerszym kontekście polityczno-ideologicznym.

Napisałem do tej pory 5 książek i ponad 60 artykułów naukowych (zob. publikacje) – w językach polskim, angielskim i hiszpańskim – publikowanych w pracach zbiorowych oraz w czasopismach naukowych, takich jak: „Studia Medioznawcze” (Uniwersytet Warszawski), „Transformacje Pismo interdyscyplinarne” (Akademia Leona Koźmińskiego w Warszawie – baza EBSCO), „Świat Idei i Polityki” (UKW w Bydgoszczy – Index Copernicus), „Zeszyty Naukowe KUL” (m.in. CEJSH), „Observatorio” (Portugalia – m.in. Scopus), „Estudos em Comunicação/Communication Studies” (Portugalia – m.in. Scopus), „International Humanities Studies” (m.in. EBSCO, Global Impact Factor) etc.

Działalność promocyjna, recenzyjna i ekspercka

Promuję i recenzuję wiele prac dyplomowych, poświęconych problematyce komunikowania masowego i nowych mediów, komunikowania politycznego, reklamy itp. Recenzuję także książki naukowe – moje recenzje publikowane były m.in. w „Zeszytach Prasoznawczych” (Uniwerystet Jagielloński), „Global Media Journal Edición Iberoamericana” (Meksyk) i w innych czasopismach naukowych. Recenzuję też książki na zamówienie wydawnictw naukowych, ale także współpracuję, jako recenzent, z polskimi i międzynarodowymi czasopismami naukowymi.

Jestem zapraszany także – w roli eksperta – do dyskusji, debat, wywiadów czy wypowiedzi dla różnych mediów, zwykle na tematy związane z bieżącymi wydarzeniami politycznymi, komunikowaniem politycznym, funkcjonowaniem mediów w Polsce i na świecie itp.

W roku 2013 zostałem zaangażowany jako niezależny ekspert Komisji Europejskiej w ramach 7. Programu Ramowego w zakresie badań i rozwoju technologicznego Unii Europejskiej, ale także służyłem jako ekspert w konsultacjach publicznych KRRiT.

Wyróżnienia i nagrody

W roku 2017 otrzymałem Medal Komisji Edukacji Narodowej za „szczególne zasługi dla oświaty i wychowania”. W latach 2018, 2019 i 2020 uzyskałem trzy Nagrody Rektora UKW: indywidualną II stopnia za osiągnięcia naukowe w 2017 roku (za uzyskanie stopnia doktora habilitowanego), za działalność organizacyjną w 2018 roku (m.in. za pełnione funkcje na uczelni) oraz indywidualną III stopnia za osiągnięcia naukowe w 2019 roku (za publikacje naukowe, zwłaszcza monografię pt. „Media, polityka i sport. Od idei olimpijskiej i fair play do idei ekologicznych i sportowej rewolucji cyfrowej”). 

Języki

Posługuję się różnymi językami obcymi: angielskim – jako głównym językiem współczesnej komunikacji międzynarodowej, a także różnymi językami romańskimi – najlepiej hiszpańskim, następnie francuskim, portugalskim, włoskim i katalońskim (certyfikat Rządu Katalońskiego – Generalitat de Catalunya). Poznałem też podstawy niemieckiego i pisownię neogotycką oraz podstawy rosyjskiego i pisownię cyrylicą.

Pasje pozanaukowe

Moja główna pasja pozanaukowa to muzyka, w tym muzyka poważna (od muzyki dawnej, zwłaszcza barokowej, poprzez romantyzm i neoromantyzm – szczególnie słowiańsko-zachodni – po współczesną muzykę awangardową), ale także muzyka rozrywkowa i muzyka etniczna / muzyka świata (m.in. portugalskie fado, różne formy flamenco, tango nuevo, muzyka celtycka, muzyka andyjska, muzyka perkusyjna z różnych regionów świata, różne projekty interkulturowe, jazzowo-etniczne itd.).

Interesuję się także sztukami plastycznymi – przede wszystkim malarstwem: od renesansowych dzieł Leonarda i innych mistrzów, poprzez barok, manieryzm El Greco, malarstwo pejzażowe różnych epok (w tym malarzy z kanadyjskiej Group of Seven), akademizm, polski realizm i historyzm Jana Matejki, impresjonizm (nie tylko francuski), po wybrane dzieła awangardzistów. Podziwiam także dzieła niektórych rzeźbiarzy (np. Gregorio Fernandeza i innych przedstawicieli hiszpańskiego baroku, Ferdinanda Lepckego – twórcę m.in. „Potopu” znajdującego się w centrum Bydgoszczy, Kolumbijczyka Fernando Botero i jego karykaturalne dzieła etc.), ale też architekturę różnych epok (zwłaszcza Półwyspu Iberyjskiego).

Od dziecka fascynuje mnie również świat dzikiej przyrody (w szczególności dzikie koty), a jako osoba ciągle ciekawa świata, jestem członkiem National Geographic Society.

W moim życiu zawsze był też czas na sport – uprawiałem amatorsko różne dyscypliny, choć najczęściej biegałem za piłką. Dziś kibicuję piłkarskiej reprezentacji Polski i innym polskim sportowcom, zawsze chętnie oglądam zawody lekkoatletyczne (co dla bydgoszczanina wydaje się naturalnym ze względu na tradycje i siłę bydgoskiej lekkoatletyki) i relaksuję się, biegając po lesie.

Encyklopedie

Moja biografia została włączona – na zaproszenie wydawcy, tj. British Publishing House – do 4. edycji „Encyklopedii Osobistości Rzeczypospolitej Polskiej” (publikacja: grudzień 2018 r.), zaś w roku 2019 pojawiła się w polskiej edycji Wikipedii.


%d blogerów lubi to: